-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
8
|Apocalipse 22:8|
ab=kagô ts=kai ts=egô iôannês o ab=akouôn ab=kai blepôn tauta ts=kai ts=akouôn kai ote êkousa kai eblepsa b=epeson ats=epesa proskunêsai emprosthen tôn podôn tou aggelou tou deiknuontos moi tauta
-
9
|Apocalipse 22:9|
kai legei moi ora mê sundoulos sou ts=gar eimi kai tôn adelphôn sou tôn prophêtôn kai tôn têrountôn tous logous tou bibliou toutou tô theô proskunêson
-
10
|Apocalipse 22:10|
kai legei moi mê sphragisês tous logous tês prophêteias tou bibliou toutou ts=oti o kairos a=gar b=[gar] eggus estin
-
11
|Apocalipse 22:11|
o adikôn adikêsatô eti kai o ab=ruparos ts=rupôn b=rupareuthêtô a=rupanthêtô ts=rupôsatô eti kai o dikaios ab=dikaiosunên ab=poiêsatô ts=dikaiôthêtô eti kai o agios agiasthêtô eti
-
12
|Apocalipse 22:12|
ts=kai idou erchomai tachu kai o misthos mou met emou apodounai ekastô ôs to ergon a=estin b=estai autou ts=estai
-
13
|Apocalipse 22:13|
egô ts=eimi to ab=alpha ts=a kai to ô ts=archê ts=kai ts=telos o prôtos kai o eschatos ab=ê ab=archê ab=kai ab=to ab=telos
-
14
|Apocalipse 22:14|
makarioi oi a=plunontes tsb=poiountes tas a=stolas tsb=entolas a=autôn tsb=autou ina estai ê exousia autôn epi to xulon tês zôês kai tois pulôsin eiselthôsin eis tên polin
-
15
|Apocalipse 22:15|
exô ts=de oi kunes kai oi pharmakoi kai oi pornoi kai oi phoneis kai oi eidôlolatrai kai pas ts=o philôn kai poiôn pseudos
-
16
|Apocalipse 22:16|
egô iêsous epempsa ton aggelon mou marturêsai umin tauta epi tais ekklêsiais egô eimi ê riza kai to genos a=dauid b=dad ts=tou ts=dabid o astêr o lampros ab=o ts=kai ab=prôinos ts=orthrinos
-
17
|Apocalipse 22:17|
kai to pneuma kai ê numphê legousin ab=erchou ts=elthe kai o akouôn eipatô ab=erchou ts=elthe kai o dipsôn ab=erchesthô ts=elthetô ts=kai o thelôn ab=labetô ts=lambanetô ts=to udôr zôês dôrean
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 8-10
27 de fevereiro LAB 424
QUEM É O DONO DO PEDAÇO?
Deuteronômio 08-10
Você tem dado duro para se manter na vida? Jogou pesado para chegar onde chegou? As coisas que você tem custaram caro para você? É assim que você pensa? Então, leia o que a Bíblia diz sobre isso: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a força das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do Senhor, o seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade de produzir riqueza, confirmando a aliança que jurou aos seus antepassados, conforme hoje se vê.”
Essa visão bíblica é diferente do modo que estamos acostumados a pensar. Perceba que, em toda a leitura de hoje, Deus não olha para nós como se fôssemos donos do próprio nariz. Constantemente, Ele chama a atenção para que nos lembremos dos benefícios que Ele nos dá, do Seu socorro e também deixa claro sobre o que pode acontecer se formos infiéis. Se perdermos a lei de vista, Ele faz questão de recolocá-la para nós, tanto para nos chamar na retranca, para nossa vocação, quanto para nos exortar à obediência.
Na realidade, sua vida aqui neste mundo, é simplesmente uma incumbência de confiança. Em outras palavras, o tempo que temos de vida aqui na Terra, a nossa energia, a inteligência que temos, as oportunidades e os recursos, são simplesmente dádivas que Deus entrega para cuidarmos e administrarmos. Nessa história, você é um mordomo daquilo que Deus vai dando para você. No Salmo 24:1, não lemos que ao Senhor pertencem o mundo e tudo o que nele existe? Afinal, a Terra e todos os seres vivos que nela vivem são dEle.
Isso nos deixa na seguinte situação: na realidade, nunca seremos donos de coisa nenhuma, durante esse curto espaço de tempo de vida aqui neste planeta. Durante esta vida, o que acontece é que o Senhor nos empresta a Terra, enquanto estamos por aqui. Não é lógico? Pense bem: a Terra, na realidade, já existia e já era propriedade de Deus antes que chegássemos a ela, certo? Depois que morremos, não levamos nada, e Deus continuará emprestando a Terra e esses recursos para as outras pessoas que vierem depois de nós. Portanto, tudo o que podemos fazer é desfrutar desses recursos e deste planeta por um curto período de tempo de, talvez, 80 anos. Então, não temos do que ficar nos gabando. Lembre-se do verso que está na leitura de hoje: “Não digam, pois, em seu coração: a minha capacidade e a forca das minhas mãos ajuntaram para mim toda esta riqueza. Mas lembrem-se do seu Deus, pois é ele que lhes dá a capacidade.”
Valdeci Júnior
Fátima Silva