-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
51
|Mateus 26:51|
kai idou eis tôn meta iêsou ekteinas tên cheira apespasen tên machairan autou kai pataxas ton doulon tou archiereôs apheilen autou to ôtion
-
52
|Mateus 26:52|
tote legei autô o iêsous apostrepson tsb=sou tên machairan a=sou eis ton topon autês pantes gar oi labontes machairan en a=machairê tsb=machaira b=apothanountai ats=apolountai
-
53
|Mateus 26:53|
ê dokeis oti ou dunamai tsb=arti parakalesai ton patera mou kai parastêsei moi a=arti tsb=pleious a=pleiô tsb=ê dôdeka a=legiônas tsb=legeônas aggelôn
-
54
|Mateus 26:54|
pôs oun plêrôthôsin ai graphai oti outôs dei genesthai
-
55
|Mateus 26:55|
en ekeinê tê ôra eipen o iêsous tois ochlois ôs epi lêstên a=exêlthate tsb=exêlthete meta machairôn kai xulôn sullabein me kath êmeran tsb=pros tsb=umas tsb=ekathezomên tsb=didaskôn en tô ierô a=ekathezomên a=didaskôn kai ouk ekratêsate me
-
56
|Mateus 26:56|
touto de olon gegonen ina plêrôthôsin ai graphai tôn prophêtôn tote oi mathêtai pantes aphentes auton ephugon
-
57
|Mateus 26:57|
oi de kratêsantes ton iêsoun apêgagon pros kaiaphan ton archierea opou oi grammateis kai oi presbuteroi sunêchthêsan
-
58
|Mateus 26:58|
o de petros êkolouthei autô apo makrothen eôs tês aulês tou archiereôs kai eiselthôn esô ekathêto meta tôn upêretôn idein to telos
-
59
|Mateus 26:59|
oi de archiereis kai tsb=oi tsb=presbuteroi tsb=kai to sunedrion olon ezêtoun pseudomarturian kata tou iêsou opôs ats=auton thanatôsôsin b=auton
-
60
|Mateus 26:60|
kai ouch euron tsb=kai pollôn tsb=pseudomarturôn proselthontôn a=pseudomarturôn tsb=ouch tsb=euron tsb=26:61 usteron de proselthontes duo a=26:61 tsb=pseudomartures a=eipan tsb=eipon outos ephê dunamai katalusai ton naon tou theou kai dia triôn êmerôn oik
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 20-23
28 de julho LAB 575
O APROVEITAMENTO DA CHANCE
Isaías 20-23
Você consegue entender o capítulo 22, de Isaías? Há pessoas com dificuldades em entendê-lo, por isso, vou me deter nele. Esse capítulo tem duas partes. A primeira é uma profecia contra Jerusalém, que vai até o verso 14; a segunda, no restante do capítulo, é uma profecia contra Sebna.
Para conseguirmos entender a profecia da primeira parte, precisamos ter em mente que ela reflete tanto a condição moral quanto a condição espiritual de Jerusalém nos dias escuros do ano 701 a.C., quando Senaqueribe marchou vitoriosamente até as portas da cidade. O curioso é que vinham fugitivos de todos os lugares para se esconder nas cidades de todo o território de Judá. Quando já chegavam nas cidades, eles já iam dando a notícia de que o exercito de Senaqueribe estava se aproximando e já iam dominando tudo.
Quarenta e seis cidades-fortes de Judá foram conquistadas, uma a uma. A última esperança dos habitantes do território de Judá se foi quando ficaram sabendo que Senaqueribe já tinha derrotado até o Egito, que era uma potência, em Elteque. Então, aos olhos humanos, não tinha mais esperança. E você sabe que quanto mais uma pessoa está chafurdada na lama do erro, infelizmente, mais fácil ainda é ir para o fundo do poço.
Foi o que aconteceu com aqueles judeus. Como eles já tinham uma religião que era só da boca pra fora, só no formalismo, nessa hora sombria, uma religião de formas e cerimônias entrou em colapso. Em consequência, o povo se esqueceu de Deus de vez. Como imaginavam que no dia seguinte seriam eliminados pela guerra, chegaram à seguinte conclusão: “Vamos aproveitar o último dia para extravasar no pecado.” O que Isaías 22:12-13 mostra é que eles se entregaram à orgia, porque a expectativa era a de um desastre iminente e completo.
Eles até fizeram alguns preparativos apressados para enfrentar o cerco que o rei Senaqueribe ira fazer à cidade: demoliram algumas casas para usar o entulho para reforçar o muro da cidade, trouxeram água da fonte de Guião através de um túnel, etc. Mas a preparação mais importante foi negligenciada: uma renovada dedicação a Deus. Um chamado ao arrependimento foi rejeitado, e o povo se entregou ao ateísmo do medo e desespero.
Deus estava pronto para salvar, mas nada havia digno de ser salvo. Penso que, para Isaías, deve ter sido um desapontamento muito grande ver sua cidade amada tão próxima ao desastre, devido à indisposição de voltar-se para Deus.
Mas você e eu ainda temos a nossa chance de nos entregarmos a Jesus. Não deixe essa oportunidade passar. Aproveite para ir a Deus apenas por amor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva