-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Deuteronômio 22:1|
lo'-thir'eh 'eth-shor 'âchiykha 'o 'eth-sêyo niddâchiym.vehith`allamtâ mêhem hâshêbh teshiybhêm le'âchiykha
-
2
|Deuteronômio 22:2|
ve'im-lo' qârobh'âchiykha 'êleykha velo' yedha`to va'asaphto 'el-tokh bêythekha vehâyâh`immekha `adh derosh 'âchiykha 'otho vahashêbhotho lo
-
3
|Deuteronômio 22:3|
vekhên ta`asehlachamoro vekhên ta`aseh lesimlâtho vekhên ta`aseh lekhol-'abhêdhath'âchiykha 'asher-to'bhadh mimmennu umetsâ'thâh lo' thukhal lehith`allêm s
-
4
|Deuteronômio 22:4|
lo'-thir'eh 'eth-chamor 'âchiykha 'o shoro nopheliym badderekhvehith`allamtâ mêhem hâqêm tâqiym `immo s
-
5
|Deuteronômio 22:5|
lo'-yihyeh kheliy-ghebher `al-'ishâh velo'-yilbash gebher simlath 'ishâh kiy tho`abhathAdonay 'eloheykha kol-`osêh 'êlleh ph
-
6
|Deuteronômio 22:6|
kiy yiqqârê' qan-tsipporlephâneykha badderekh bekhol-`êts 'o `al-hâ'ârets 'ephrochiym 'o bhêytsiymvehâ'êm robhetseth `al-hâ'ephrochiym 'o `al-habbêytsiym lo'-thiqqachhâ'êm `al-habbâniym
-
7
|Deuteronômio 22:7|
shallêach teshallach 'eth-hâ'êm ve'eth-habbâniymtiqqach-lâkh lema`an yiythabh lâkh veha'arakhtâ yâmiym s
-
8
|Deuteronômio 22:8|
kiy thibhnehbayith châdhâsh ve`âsiythâ ma`aqeh leghaggekha velo'-thâsiym dâmiymbebhêythekha kiy-yippol hannophêl mimmennu s
-
9
|Deuteronômio 22:9|
lo'-thizra` karmekhakil'âyim pen-tiqdash hamlê'âh hazzera` 'asher tizrâ` uthebhu'athhakkârem s
-
10
|Deuteronômio 22:10|
lo'-thacharosh beshor-ubhachamor yachdâv s
-
-
Sugestões

Clique para ler Deuteronômio 29-31
06 de março LAB 431
HUM?
Deuteronômio 29-31
Desde que me entendo por gente, minha família segue a Deus. Cresci, desde pequeno, indo à igreja todos os finais de semana, participando da escolinha bíblica para os menores, fazendo culto familiar em casa todos os dias, vendo meus pais pregarem o evangelho, assistindo a conversas bíblicas. Sendo assim, acostumei-me a respirar esse ar evangélico, a conversar sobre coisas da igreja, da Bíblia e sobre Deus.
E você sabe que toda criança é cheia de perguntas, né? Aquelas com as quais a criança bombardeia o adulto. “Por que isso? Por que aquilo?”
Isso é normal, pois a criança não veio ao mundo sabendo das coisas. Quando se depara com um monte de novidades, ela quer entender. Agora, uma criança que é criada em uma casa onde se fala de Deus, constantemente, muitas das perguntas também serão relacionadas a Deus. “Pai, por que eu tenho que chamar a Deus de pai também?” “Mãe, por que Jesus não frequentava a escola?” “Como a gente vai ser quando chegar no Céu?” E, por aí vai... Não sei se é porque eu deixava meus pais, tios, líderes da igreja, pessoas mais velhas, professores, todo mundo tonto com tantas perguntas, que muitas vezes eu ouvi a mesma resposta: “Deuteronômio 29:29.”
Você já viu o que está escrito lá? “As coisas encobertas pertencem ao Senhor, o nosso Deus, mas as reveladas pertencem a nós, e aos nossos filhos, para sempre, para que sigamos todas as palavras desta lei.” Ou seja, o que não está encoberto, a nós pertence, mas o que está encoberto, ao Senhor pertence. E ponto final. Isso queria dizer que, se não tinha explicação para alguma coisa, era porque Deus não queria dizer, e isso era um segredo dEle, o qual a gente não devia perscrutar. Então, eu pensava: Está bem. Se Deus quer assim, vou discutir o quê?
Com o passar do tempo, à medida que fui crescendo, estudando e ampliando minha visão de mundo e meu acervo de informações, descobri algo que não sabia se era muito triste ou muito bom: tinha muita coisa que antes eu não pensava que estaria revelada, mas que na realidade estava sim. Na prática, já tinha perguntado sobre tal assunto e tinha recebido a resposta “Deuteronômio 29:29”, isto é, só Deus sabe, não temos como saber. Mas descobri que tinha como saber. O que eu não sabia antes era por pura ignorância.
Então, Deuteronômio 29:29 estava com problemas? Não! O problema era usá-lo de maneira errada. Não devemos nos conformar com a ignorância. Aprendi que esse verso não pode servir como uma desculpa esfarrapada para a ociosidade da pesquisa. Não escudemos nossa ignorância!
Valdeci Júnior
Fátima Silva