-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
1
|Apocalipse 2:1|
tô aggelô tês ab=en ab=ephesô ts=ephesinês ekklêsias grapson tade legei o kratôn tous epta asteras en tê dexia autou o peripatôn en mesô tôn epta luchniôn tôn chrusôn
-
2
|Apocalipse 2:2|
oida ta erga sou kai ton kopon tsb=sou kai tên upomonên sou kai oti ou dunê bastasai kakous kai ab=epeirasas ts=epeirasô tous ab=legontas ts=phaskontas ab=eautous ts=einai apostolous b=einai kai ouk b=eisi ats=eisin kai eures autous pseudeis
-
3
|Apocalipse 2:3|
kai ts=ebastasas ts=kai upomonên echeis kai ab=ebastasas dia to onoma mou ts=kekopiakas kai b=ouk ats=ou b=ekopiasas ts=kekmêkas a=kekopiakes
-
4
|Apocalipse 2:4|
ab=alla ts=all echô kata sou oti tên agapên sou tên prôtên a=aphêkes tsb=aphêkas
-
5
|Apocalipse 2:5|
mnêmoneue oun pothen ab=peptôkas ts=ekpeptôkas kai metanoêson kai ta prôta erga poiêson ei de mê erchomai soi bs=tachu t=tachei kai kinêsô tên luchnian sou ek tou topou autês ean mê metanoêsês
-
6
|Apocalipse 2:6|
alla touto echeis oti miseis ta erga tôn nikolaitôn a kagô misô
-
7
|Apocalipse 2:7|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais tô nikônti dôsô autô phagein ek tou xulou tês zôês o estin en a=tô a=paradeisô tsb=mesô tsb=tou tsb=paradeisou tou theou b=mou
-
8
|Apocalipse 2:8|
kai tô aggelô tês ab=en ab=smurnê ekklêsias ts=smurnaiôn grapson tade legei o prôtos kai o eschatos os egeneto nekros kai ezêsen
-
9
|Apocalipse 2:9|
oida sou tsb=ta tsb=erga tsb=kai tên thlipsin kai tên ptôcheian ab=alla plousios ts=de ei kai tên blasphêmian ab=ek tôn legontôn ioudaious einai eautous kai ouk eisin alla sunagôgê tou satana
-
10
|Apocalipse 2:10|
mêden phobou a melleis paschein idou b=dê mellei a=ballein tsb=balein ts=ex ts=umôn o diabolos ab=ex ab=umôn eis phulakên ina peirasthête kai exete thlipsin êmerôn deka ginou pistos achri thanatou kai dôsô soi ton stephanon tês zôês
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva