-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|Apocalipse 3:12|
o nikôn poiêsô auton stulon en tô naô tou theou mou kai exô ou mê exelthê eti kai grapsô ep auton to onoma tou theou mou kai to onoma tês poleôs tou theou mou tês kainês ierousalêm ê bs=katabainei at=katabainousa ek tou ouranou apo tou theou mou kai to on
-
13
|Apocalipse 3:13|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais
-
14
|Apocalipse 3:14|
kai tô aggelô tês ab=en ab=laodikeia ekklêsias ts=laodikeôn grapson tade legei o amên o martus o pistos kai alêthinos ê archê tês ktiseôs tou theou
-
15
|Apocalipse 3:15|
oida sou ta erga oti oute psuchros ei oute zestos ophelon psuchros ab=ês ts=eiês ê zestos
-
16
|Apocalipse 3:16|
outôs oti chliaros ei kai a=oute b=ou ab=zestos oute psuchros ts=oute ts=zestos mellô se emesai ek tou stomatos mou
-
17
|Apocalipse 3:17|
oti legeis ats=oti plousios eimi kai peploutêka kai a=ouden tsb=oudenos chreian echô kai ouk oidas oti su ei o talaipôros kai b=o eleeinos kai ptôchos kai tuphlos kai gumnos
-
18
|Apocalipse 3:18|
sumbouleuô soi agorasai b=chrusion par emou ats=chrusion pepurômenon ek puros ina ploutêsês kai imatia leuka ina peribalê kai mê phanerôthê ê aischunê tês gumnotêtos sou kai a=
b=kollurion b=ina b=egchrisê a=egchrisai ts=kollourion ts=egchriso
-
19
|Apocalipse 3:19|
egô osous ean philô elegchô kai paideuô a=zêleue tsb=zêlôson oun kai metanoêson
-
20
|Apocalipse 3:20|
idou estêka epi tên thuran kai krouô ean tis akousê tês phônês mou kai anoixê tên thuran a=[kai] b=kai eiseleusomai pros auton kai deipnêsô met autou kai autos met emou
-
21
|Apocalipse 3:21|
o nikôn dôsô autô kathisai met emou en tô thronô mou ôs kagô enikêsa kai ekathisa meta tou patros mou en tô thronô autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Isaías 11-14
26 de julho LAB 573
O QUEBRADOR DE PEDRAS
Isaías 11-14
Quando li Isaías 14, na minha leitura, tive uma sensação que, para traduzi-la, é necessário contar uma história que encontrei no site www.pregador.com.br, com o título “O QUEBRADOR DE PEDRAS”. Ela estava catalogada sobre o assunto da inveja. Então, imagine a sensação que tive ao ler esse capítulo.
Segundo a lenda (que é apenas para ilustrar), diz que havia um sujeito muito simples, que ganhava a vida quebrando pedras. Era o quebrador de pedras. Apesar do fato de ter saúde, emprego e família, ele vivia permanentemente insatisfeito.
Certo dia, ele passou em frente à casa de um homem muito rico e importante. Ele sentiu uma terrível inveja, quando viu aquele homem cercado de bens valiosos e pessoas importantes. Do mais profundo do seu ser, pensou: “Ah... como eu queria ser aquele homem!” Então, inexplicavelmente, como num passe de mágica... plim! Foi colocado no lugar do rico.
Mas quando ia começar a usufruir o luxo e o poder, passou em frente daquela casa um importante general, montado num magnífico cavalo, e todos se curvavam diante dele. O quebrador de pedras novamente sentiu inveja e desejou ser aquele general e, mais uma vez, plim! Lá estava ele, em cima do cavalo.
Quando ia começar a desfrutar o prestígio do general, caiu do cavalo, devido ao forte calor do Sol do meio-dia. Então, ele invejou o Sol e... plim!
Ao começar a experimentar todo o poder de seus raios, uma nuvem escura veio e tapou-lhe a visão. Invejou a nuvem escura e... plim!
Quando ia tapar os raios do Sol, passou um forte vento e jogou a nuvem para longe. Invejou o vento e... plim!
E quando ia jogar as nuvens escuras para bem longe, uma montanha quebrou o vento. Invejou a montanha e... plim! Tornou-se a montanha.
Ah... Agora, finalmente, parece que ficou satisfeito, pois, parecia-lhe que, em todo o mundo, nada era mais poderoso que uma grande e inabalável montanha.
Mas foi neste pequeno e único momento de satisfação que ele ouviu um som que lhe era bastante familiar, o som de uma pesada marreta de ferro manejada com habilidade por um musculoso quebrador de pedras, quebrando a montanha devagarzinho.
Interessante! A inveja só pode levar a uma coisa: autodestruição.
Houve um tempo em que tudo era perfeito e ninguém sofria. Mas um anjo infeliz resolveu experimentar algo que não seria bom: ter inveja. A tentação não é pecado, o pecado é alimentá-la. Hoje, arcamos com as consequências dessa inveja: a existência do diabo e o inferno no qual nós precisamos viver.
Não compensa invejar nada de ninguém. Cultive o contentamento e você será muito feliz!
Valdeci Júnior
Fátima Silva