-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|Apocalipse 3:12|
o nikôn poiêsô auton stulon en tô naô tou theou mou kai exô ou mê exelthê eti kai grapsô ep auton to onoma tou theou mou kai to onoma tês poleôs tou theou mou tês kainês ierousalêm ê bs=katabainei at=katabainousa ek tou ouranou apo tou theou mou kai to on
-
13
|Apocalipse 3:13|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais
-
14
|Apocalipse 3:14|
kai tô aggelô tês ab=en ab=laodikeia ekklêsias ts=laodikeôn grapson tade legei o amên o martus o pistos kai alêthinos ê archê tês ktiseôs tou theou
-
15
|Apocalipse 3:15|
oida sou ta erga oti oute psuchros ei oute zestos ophelon psuchros ab=ês ts=eiês ê zestos
-
16
|Apocalipse 3:16|
outôs oti chliaros ei kai a=oute b=ou ab=zestos oute psuchros ts=oute ts=zestos mellô se emesai ek tou stomatos mou
-
17
|Apocalipse 3:17|
oti legeis ats=oti plousios eimi kai peploutêka kai a=ouden tsb=oudenos chreian echô kai ouk oidas oti su ei o talaipôros kai b=o eleeinos kai ptôchos kai tuphlos kai gumnos
-
18
|Apocalipse 3:18|
sumbouleuô soi agorasai b=chrusion par emou ats=chrusion pepurômenon ek puros ina ploutêsês kai imatia leuka ina peribalê kai mê phanerôthê ê aischunê tês gumnotêtos sou kai a=
b=kollurion b=ina b=egchrisê a=egchrisai ts=kollourion ts=egchriso
-
19
|Apocalipse 3:19|
egô osous ean philô elegchô kai paideuô a=zêleue tsb=zêlôson oun kai metanoêson
-
20
|Apocalipse 3:20|
idou estêka epi tên thuran kai krouô ean tis akousê tês phônês mou kai anoixê tên thuran a=[kai] b=kai eiseleusomai pros auton kai deipnêsô met autou kai autos met emou
-
21
|Apocalipse 3:21|
o nikôn dôsô autô kathisai met emou en tô thronô mou ôs kagô enikêsa kai ekathisa meta tou patros mou en tô thronô autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Miquéias 5-7
24 de setembro LAB 633
MIQUÉIAS, CRISTO, OS CRISTÃOS E VOCÊ
Miquéias 05-07
O livro de Miquéias é um livro profundamente cristocêntrico, tanto ao falar de Cristo quanto ao falar com os seguidores de Cristo. Embora tenha sido escrito antes de Cristo, é um livro profético, que portanto conseguiu enxergar no futuro mesmo estando ainda no passado. Essa sua transcendência ao tempo dá-nos a garantia de sua atualidade, mesmo depois de milhares de anos em que foi escrito, pois, afinal de contas, também foi escrito séculos antes do Cristo e dos cristãos a quem se refere.
Abaixo, vamos estudar dois versículos. Cada um deles, pode destacar-nos uma dessas cristologias do livro de Miquéias, a que olha para Cristo, e a que olha para os seguidores de Cristo.
“Mas tu, Belém-Efrata, embora pequena entre os clãs [ou governantes] de Judá, de ti virá para mim aquele que será o governante sobre Israel. Suas origens [no hebraico, saídas] estão no passado distante, em tempos antigos [traduzindo de forma mais literal: desde os dias da eternidade] (5:2 – NVI). Na versão bíblica Atualizada, de João Ferreira de Almeida, lemos como esta última proposta de tradução: “desde os dias da eternidade”. Aplicando este verso a Jesus (cf. Mateus 2:6), chegamos ao aprendizado de que, apesar de que, em sua fase de encarnação, tenha nascido em Belém, Cristo já existia muito antes do evento do seu próprio nascimento. E de acordo com Isaías 9:6, esta existência remonta-se à própria pré-existência eterna, no passado. Ou seja, Ele, divinamente, sempre existiu. Amém, por isso! Pois para ser o nosso Deus, precisa, no mínimo, ser eterno, não acha?
Essa segurança tem uma influência direta na nossa resposta comportamental. Cristo tem suas virtudes e prerrogativas divinas. Mas e o ser humano que o segue? O capítulo seguinte do livro de Miquéias nos ajuda a entendermos isto. “Ele mostrou a você, ó homem [ser humano], o que é bom e o que o Senhor exige [pede de ti]: pratique a justiça, ame a fidelidade e ande humildemente com o seu Deus (Miquéias 6:8 – NVI). Alguém justo, fiel e que anda humildemente com Deus, é alguém que pode ser chamado de cristão, no melhor sentido da palavra. Quem somos nós para conseguirmos, por nosso próprio esforço, viver plenamente estas virtudes, não é mesmo?
É por isso que contamos com a graça de Deus. “Quem é comparável a ti, ó Deus, que perdoas o pecado e esqueces a transgressão do remanescente da sua herança? Tu que não permaneces irado para sempre, mas que tens prazer em mostrar amor (7:18 – NVI). Miquéias conseguiu enxergar a Deus num futuro muito distante, mas e você, tem vivido na presença do Deus (in)visível?
Valdeci Júnior
Fátima Silva