-
Leia por capÃtulosComentário sobre a Leitura BÃblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
12
|Apocalipse 3:12|
o nikôn poiêsô auton stulon en tô naô tou theou mou kai exô ou mê exelthê eti kai grapsô ep auton to onoma tou theou mou kai to onoma tês poleôs tou theou mou tês kainês ierousalêm ê bs=katabainei at=katabainousa ek tou ouranou apo tou theou mou kai to on
-
13
|Apocalipse 3:13|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais
-
14
|Apocalipse 3:14|
kai tô aggelô tês ab=en ab=laodikeia ekklêsias ts=laodikeôn grapson tade legei o amên o martus o pistos kai alêthinos ê archê tês ktiseôs tou theou
-
15
|Apocalipse 3:15|
oida sou ta erga oti oute psuchros ei oute zestos ophelon psuchros ab=ês ts=eiês ê zestos
-
16
|Apocalipse 3:16|
outôs oti chliaros ei kai a=oute b=ou ab=zestos oute psuchros ts=oute ts=zestos mellô se emesai ek tou stomatos mou
-
17
|Apocalipse 3:17|
oti legeis ats=oti plousios eimi kai peploutêka kai a=ouden tsb=oudenos chreian echô kai ouk oidas oti su ei o talaipôros kai b=o eleeinos kai ptôchos kai tuphlos kai gumnos
-
18
|Apocalipse 3:18|
sumbouleuô soi agorasai b=chrusion par emou ats=chrusion pepurômenon ek puros ina ploutêsês kai imatia leuka ina peribalê kai mê phanerôthê ê aischunê tês gumnotêtos sou kai a=
b=kollurion b=ina b=egchrisê a=egchrisai ts=kollourion ts=egchriso
-
19
|Apocalipse 3:19|
egô osous ean philô elegchô kai paideuô a=zêleue tsb=zêlôson oun kai metanoêson
-
20
|Apocalipse 3:20|
idou estêka epi tên thuran kai krouô ean tis akousê tês phônês mou kai anoixê tên thuran a=[kai] b=kai eiseleusomai pros auton kai deipnêsô met autou kai autos met emou
-
21
|Apocalipse 3:21|
o nikôn dôsô autô kathisai met emou en tô thronô mou ôs kagô enikêsa kai ekathisa meta tou patros mou en tô thronô autou
-
-
Sugestões

Clique para ler Números 28-30
21 de fevereiro LAB 418
EM VIGOR
Números 28-30
A leitura de hoje trata do mesmo assunto do inÃcio ao fim: as ofertas. Naquele tempo, o tipo de ofertas era bem diferente, mas é importante entendermos os princÃpios que estão por trás do ato de ofertar atualmente.
A palavra oferta é traduzida como o ato de trazer alguma coisa como oferenda ao Senhor. Nos tempos bÃblicos existiam dois tipos de ofertas:
1º) Ofertas prescritas por lei – eram aquelas que os judeus traziam regularmente para o Senhor, tais como a oferta do holocausto, de manjares, oferta pacÃfica, pelo pecado e pela culpa. É claro que a prática delas não está ordenada para nós, cristãos, no sentido da apresentação literal delas. Mas o significado espiritual ainda é válido, porque quando ofertamos ao Senhor, fazemos isso na convicção de que todas essas bênçãos, que são a paz, comunhão com Deus, ausência de sentimento de culpa, purificação e vida abundante, são realidades presentes em nossas vidas. E é aà que se encaixa o outro tipo de ofertas.
2º) Ofertas voluntárias – eram apresentadas como uma expressão de gratidão a Deus. O povo era convidado a ofertar voluntariamente. Quando se empenharam na construção do tabernáculo no Monte Sinai, trouxeram liberalmente as ofertas com todos os materiais necessários para aquela obra. O povo contribuiu com tanta abundância, que Moisés chegou a pedir que parassem de trazê-las. Em uma reforma espiritual e religiosa promovida pelo sumo sacerdote Joiada, o povo ofertou para custear os reparos que precisavam ser feitos no templo. Todos contribuÃram generosamente, semelhante ao que aconteceu no reinado de Ezequias.
No Novo Testamento, também há várias referências à s ofertas. Muitas delas estão relacionadas ao próprio ministério de Jesus. Lembra da história da viúva pobre que ofertou tudo que tinha? Ela foi louvada pelo Senhor por causa disso. Teve também a mulher do vaso de alabastro, que derramou o unguento carÃssimo nos pés de Cristo. Ela foi criticada por algumas pessoas, mas Jesus valorizou o ato de fé que ela demonstrou.
Mas, com certeza, o maior exemplo de ofertas voluntárias que temos no Novo Testamento está nos atos da Igreja Primitiva. Vemos que os crentes chegaram a vender as propriedades para depositar o dinheiro ao apostolado. Eles ofertavam de um jeito que não mediam esforços. As igrejas da Macedônia, por exemplo, contribuÃam com alegria, até quando eles estavam passando pelas necessidades da pobreza, dando acima do que podiam para poder aumentar a oferta de socorro aos cristãos da Judéia.
Esses exemplos bÃblicos são para nós. Devemos ter a mesma atitude e voluntariedade para com a manutenção da Obra de Deus. O ato de ofertar é uma prática que ainda deve continuar em vigor.
Valdeci Júnior
Fátima Silva