-
Leia por capítulosComentário sobre a Leitura Bíblica de Hoje
-
Hebrew (OT) and Greek (NT) - Transliterated -
-
22
|Apocalipse 3:22|
o echôn ous akousatô ti to pneuma legei tais ekklêsiais
-
1
|Apocalipse 4:1|
meta tauta eidon kai idou thura b=aneôgmenê ats=êneôgmenê en tô ouranô kai ê phônê ê prôtê ên êkousa ôs salpiggos lalousês met emou a=legôn tsb=legousa anaba ôde kai deixô soi a dei genesthai meta tauta
-
2
|Apocalipse 4:2|
tsb=kai eutheôs egenomên en pneumati kai idou thronos ekeito en tô ouranô kai epi ab=ton ts=tou ab=thronon ts=thronou kathêmenos
-
3
|Apocalipse 4:3|
ats=kai ats=o ats=kathêmenos ts=ên omoios orasei lithô iaspidi kai ab=sardiô ts=sardinô kai iris kuklothen tou thronou b=omoiôs s=omoia at=omoios orasei smaragdinô
-
4
|Apocalipse 4:4|
kai kuklothen tou thronou a=thronous tsb=thronoi b=kd ats=eikosi ts=kai ats=tessares kai epi tous thronous ts=eidon tsb=tous b=kd ats=eikosi ts=kai ats=tessaras presbuterous kathêmenous peribeblêmenous en imatiois leukois kai ts=eschon epi tas kephalas au
-
5
|Apocalipse 4:5|
kai ek tou thronou ekporeuontai astrapai kai ts=brontai ts=kai phônai ab=kai ab=brontai kai epta lampades puros kaiomenai enôpion tou thronou a=a b=autou tsb=ai eisin ats=ta epta pneumata tou theou
-
6
|Apocalipse 4:6|
kai enôpion tou thronou ab=ôs thalassa ualinê omoia krustallô kai en mesô tou thronou kai kuklô tou thronou tessara zôa gemonta ophthalmôn emprosthen kai opisthen
-
7
|Apocalipse 4:7|
kai to zôon to prôton omoion leonti kai to deuteron zôon omoion moschô kai to triton zôon a=echôn tsb=echon to prosôpon ôs a=anthrôpou tsb=anthrôpos kai to tetarton b=[zôon] ats=zôon omoion aetô ab=petomenô ts=petômenô
-
8
|Apocalipse 4:8|
kai a=ta b=[ta] tessara zôa en kath ab=en ts=eauto b=echon ts=eichon a=autôn a=echôn ana pterugas ex kuklothen kai esôthen ab=gemousin ts=gemonta ophthalmôn kai anapausin ouk echousin êmeras kai nuktos ab=legontes ts=legonta agios agios agios kurios o the
-
9
|Apocalipse 4:9|
kai otan b=dôsi ats=dôsousin ta zôa doxan kai timên kai eucharistian tô kathêmenô epi a=tô tsb=tou a=thronô tsb=thronou tô zônti eis tous aiônas tôn aiônôn
-
-
Sugestões

Clique para ler Eclesiastes 9-12
20 de julho LAB 567
DESTINO BOM
Eclesiastes 09-12
Se, atualmente, existisse inferno (um lugar para onde as pessoas más já estivessem indo assim que morressem) precisaríamos riscar fora um versículo da leitura bíblica de hoje: Eclesiastes 12:7, que nos ensina sobre o estado do homem, quando morrer: “o pó volte à terra, de onde veio, e o espírito volte a Deus, que o deu.” Esse verso nos dá uma clara evidência de que não existe inferno.
Mas como assim? Esse verso está se referindo a todos os seres humanos. Tanto o justo quanto o ímpio, quando morrem, têm o mesmo destino. Ou seja, o pó (o corpo) do ímpio vai para a terra, quando ele morre, e o espírito dele vai para Deus, assim como acontece com o justo. Talvez você pergunte: “Como pode ser isso? A alma da pessoa má vai para o Céu também?” É aí que vem o ponto “X” do entendimento desse verso: quem disse que o ser humano tem uma alma? O ser humano não TEM alma. Cada pessoa É uma alma.
Aqui em Eclesiastes 12:7, a palavra espírito, no original hebraico, é “ruah”, e significa “vento”, “fôlego de vida”. É a mesma palavra que está em Genesis 2:7, quando Deus soprou no nariz de Adão, o “ruah”, ou seja, o sopro, o vento, o fôlego de vida. O interessante é que em nenhum lugar a Bíblia ensina que “ruah” seja uma entidade, ou tenha uma identidade ou uma inteligência. Tanto é que até os animais também têm “ruah”. No original hebraico, em Eclesiastes 3:19-21, a mesma palavra – ruah – é usada para referir-se ao espírito dos animais. Então um cachorro, uma vaca, um cavalo, também teriam uma alma que vai pro Céu ou pro inferno? Não tem como, percebe? Porque o “ruah” dos animais, que é igual ao do ser humano, nada mais é do que a respiração, o fôlego, sopro, um ar em movimento.
Então, a explicação do que Eclesiastes 12:7 está dizendo é a seguinte: quando alguém morre, o corpo apodrece, e o vento de sua respiração, o fôlego, volta para a atmosfera que pertence a Deus. É apenas isso. Entendeu? Fácil, não é? E aí, é claro, quando Jesus voltar, na ressurreição, Deus vai nos recriar, com carne e osso novamente, e nós vamos para o Céu, viver com Ele para sempre (1Coríntios 15 e 1Tessalonicenes 4).
Portanto, o que faz parte da nossa esperança é a ressurreição. De acordo com o final de Eclesiastes, se aceitarmos a bondade de Deus enquanto estamos vivendo esta vida, nosso destino, quando ressuscitarmos, será um destino bom. Isso é o que desejo para você. Vamos viver no Céu para sempre?
Valdeci Júnior
Fátima Silva